Van Moskou naar Irkutsk. Landschappen en Russen.

3 Apr

Welkom in Siberië! Tegen alle logica in hebben we heel veel zin om 4 dagen zonder douchen en zonder echte maaltijd te slapen en te lezen, schrijven, muziek te luisteren en kaartspelletjes te spelen in een trein. Want waar je in steden toch met name kunst en gebouwen leert kennen; op de Siberische spoorwegen maakt men kennis met de Rus. Vol enthousiasme richten we onze ‘camping in een coupé’ in. Dan komen onze coupégenoten binnen; eerst een jong meisje en een iets oudere jongen volgt. We zeggen gedag maar er komt geen respons. Als de trein eenmaal op snelheid komt (lees 50 km per uur. Max.) gaat iedereen zijn of haar eigen gang en de dag verstrijkt zonder veel verandering in de situatie.
’s Avonds, na onze heerlijke noodle maaltijd, spelen we een spelletje pesten. Het meisje in onze coupé volgt het aandachtig, maar als we vragen of ze mee wil doen schud ze heftig nee. Toch blijft ze geïnteresseerd en 2 potjes later duwt Lot gewoon een spel kaarten in haar handen. Hop! Nu komt ook coupégenoot 4 los en niet veel later spelen we gezamenlijk pesten. Ook de ‘buren’ zijn inmiddels uitgelopen om ons Nederlanders te bekijken, althans zo vertaald ons coupégenootje het, die Julia blijkt te heten en topsporter is (triathlon, skiën en boogschieten). Julia vertaald naar hartenlust Russisch treingenoten en voor we het weten krijgen we van volslagen vreemden eten aangeboden en volledige levensverhalen in afbeelding te zien (hond, vrouw, huis, auto, alles staat erop). Dit is wel even anders dan in de grote steden! Ondanks dat ook hier mannen dronken zijn, voelen we ons geen moment ongemakkelijk. Juist lijken de mannen heel beleefd en bezorgd (want o welke man laat er toch 2 meisjes alleen op reis gaan?? En we hebben natuurlijk beide een vriend thuis zitten, dat begrijp je.)
De tijd verloopt vreemd, de dagen vullen zich met het in je opnemen van de landschappen en het ritme van de tijdzones zorgt ervoor dat ik veel tussendoor even slaap en me eigenlijk geen moment verveel. Het is snikheet in de trein (27 graden) en buiten is het medium koud; zo’n -10 maar vaak met zon. Onze provodnitska (de vrouw die onze coupé schoon houdt en verdere orde houdt) is vriendelijk maar afstandelijk en glimlacht alleen als ze me een souvenir wil verkopen. Julia  legt uit dat ze op weg is naar een wedstrijd, en s ’avonds komt er een zeer bezopen vent onze kamer binnenlopen. Omdat de jongen hiervoor al is vertrokken, kan dat maar een ding betekenen: deze meneer gaat hier vannacht slapen. Jikes. Julia is gelijk een stuk scherper, en later begrijpen we waarom. Deze dronken meneer mag het zich dan niet meer herinneren, maar ze hebben elkaar eerder ontmoet! Hij is officieel Russisch jurylid triathon en is op weg naar de wedstrijd waar Julia aan mee doet! Ongelofelijk maar waar! Deze man lijkt nu namelijk nog te bezopen om het trapje op te klimmen (hij slaapt boven) en we hebben de grootste lol, hoewel het eigenlijk niet grappig is. Hij heeft zelfs het officiële Olympische Spelen symbool op zijn shirt, maar in een gemiddelde studentenkroeg zou hij ook degene zijn die rond 9 uur in de ochtend nog een rondje besteld.
Ze stappen de volgende dag samen uit en in hun plaats komt een Grote Vriendelijke Rus, ofwel een meneer die geen vlieg kwaad doet, maar wel enorm van omvang is. Ook van hem krijgen we eten; pijnboompitjes in schil (superleuk, we wisten niet dat die uit een zwarte schil kwamen) en hij bied gedroogde vis aan. Nee dank. Straks, in Irkutsk, zullen we er vast aan moeten geloven, omul is een lokale specialiteit, maar nu nog even niet. De stank wordt er echter niet minder om.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: